Een ode aan mijn favoriete serie Gilmore Girls

Credit

Lorelai en Rory,

Of eigenlijk: aan de hele crew van Gilmore Girls,

Ik kan en zal niet ontkennen dat Gilmore Girls dé Goede Tijden, Slechte Tijden is van Amerika. De betere versie, dat wel, want als we GTST mogen geloven zit de wereld vol met gekken en onheil. Bij jullie, daarentegen, blijft het nuchter, ondanks de tegenslagen. En gaan jullie weer door, met alle humor die jullie daarbij gebruiken, en wordt er gelachen. Met als rode draad het dagelijks leven van een moeder en een dochter, ruim zeven jaar lang, kan het niet anders dan dat jullie buiten de serie om ook een soortgelijke band moeten hebben. Omdat ik deze maand mijn one-year anniversary vier – ik kijk inmiddels al een jaar lang Gilmore Girls – leek dit me een goed moment om een ode aan jullie te doen.

Toen ik een jaar geleden het meest recente seizoen van Gilmore Girls – A year in the life op Netflix voorbij zag komen, leek het me ‘wel een leuke serie’. Na aflevering 1 zat ik vastgekluisterd aan mijn laptop: wat een leuke serie. Toen ik dit seizoen had afgekeken, vroeg ik aan Google wanneer er een nieuw seizoen zou komen. Stom ook, dat ik niet wist dat er al zeven seizoenen voorafgaand gingen. Ik ben nog nooit zo gezegend geweest in mijn leven.

Ik hoor mijn vriend weer zeggen: ‘Dat lijkt me nou helemaal niks,’ zodra ik hem vertel dat ik weer eens achter mijn laptop verscholen onder een deken op de bank een nieuwe aflevering van Gilmore Girls kijk. ‘Kijk jij geen Friends?’ werd mij verbaasd gevraagd door een vriendin toen ik keer op keer vertelde dat ik nog steeds bezig was met een en dezelfde serie. ‘Neh, lijkt me niks.’

Het is bijzonder, hoe dorpelingen zo onwijs veel mee maken in een dorp nog kleiner dan Persingen – het kleinste dorp van Nederland – met dorpsspelen waar de hele stad vol enthousiasme aan mee doet: jong en oud. Hoe iedereen lekker met elkaar kan kibbelen, en de volgende dag weer zonder zorgen rond loopt én hoe mensen elkaar accepteren zoals ze zijn. Ik geniet er elke keer weer van, en met mij nog vele anderen.

En wees eens eerlijk: wie wilt er nou niet – al is het maar voor heel even – wonen in Stars Hallow? Dit dorp is een ware droom, een soap-serie en een plek waar vele mensen over de hele wereld graag voor een keer naar toe willen. En ik kan jullie verklappen: zodra ik ooit in Amerika ben ga ik dit dorp – wat in het echt geen Stars Hallow heet – bezoeken, want ik moet hier ooit geweest zijn.

Toen ik vorig jaar in de klas een aflevering keek en betrapt werd door mijn docent, vroeg hij wat ik aan het kijken was waardoor mijn concentratie zo uit de bocht vloog. ‘Gilmore girls,’ antwoordde ik vol enthousiasme. ‘Ken je dat?’ ‘Ja zeker! Dat keek ik vroeger altijd met mijn vriendin, toen het nog op televisie was. Geweldige serie!’ Moet je nagaan.

Nu ik, na een jaar lang full-time bingewatchen, bij seizoen 7 ben en ik er toch écht aan moet geloven dat Lorelai voor Christopher heeft gekozen (alles in mij spreekt dit tegen) baal ik een beetje. Natuurlijk kijk ik A year in the life nog een keer, púúr omdat ik nu alles voorafgaand gezien heb en waarschijnlijk veel meer snap dan eerst, maar daarna is het toch echt afgelopen. Nederland is toe aan series zoals Gilmore Girls, elke avond om 20:00 uur op RTL4. Nederland is toe aan een dorp als Stars Hallow, waar men hun auto niet op slot hoeft te doen en zelfs de deur niet dicht hoeft te draaien (?!) en we zijn toe aan mensen zoals Lorelai en Rory, die de wereld een stukje beter maken door te zijn wie ze zijn.

Dank, aan de bedenkers en aan de makers van Gilmore Girls, voor een jaar lang Lorelai en Rory, voor een jaar lang blijheid, positiviteit en inspiratie wanneer ik door de bomen het bos niet meer zag of simpelweg afleiding nodig had. Dank, voor alle humor en nuchtere gedachten die jullie mij hebben aangeleerd en duizendmaal dank voor het nieuwe seizoen wat jullie, na negen jaar televisie-stilte, hebben gemaakt en wat Netflix – samen met alle andere seizoenen -online heeft gezet. Want zonder dat laatste seizoen had ik nooit een kijkje genomen in Stars Hallow, en had ik nooit geweten wat mensen bedoelden als ze vroegen: ‘Ben jij voor Jess, Dean of Logan?’ En ik kan met zekerheid zeggen: ik ben he-le-maal voor Logan.

En RTL: ik eis dat jullie over een ruime tien jaar Gilmore Girls vanaf seizoen 1 uitzenden op tv. Zodat mijn kinderen, hun kinderen en alle volgende generaties dit ook kijken.

Dit vind je misschien ook leuk...

2 reacties

  1. Hahaha hilarisch dat je ook gewoon tegen je docent zei dat je dat daadwerkelijk aan het kijken was, en niet eens woedend werd 😛 Ikzelf heb het helaas nooit gevolgd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge