Goeiemorgen lieve 2017

The day after.. Hoeveel mensen lezen dit met enorme hoofdpijn en een half draaiende tekst? Op het moment dat ik dit schrijf is het 04:53, het vuurwerk is over, het feest is geweest en deze dame kan niet in slaap komen. Goeiemorgen 2017.

Of ik vannacht heb gefeest? Nee. Of ik nog iets spectaculairs heb gedaan? Ook niet. Wat ik vannacht dan wél heb gedaan? Een beetje gewerkt aan schoolopdrachten en mijn CV opnieuw in elkaar geknutseld. En nu schrijf ik dit. 2016, je was mooi.

Gistermiddag heb ik appelflappen gebakken, nadat ik uitgebreid had uitgeslapen en moed had verzameld om uit bed te komen. Na een gehele middag de geur van appels, rozijnen en kaneel geroken te hebben en de oven overuren mocht draaien, waren de ruim veertig appelflappen klaar. En zoals elk jaar, komen ze uiteraard niet in één dag op en ontbijt ik straks hoogstwaarschijnlijk met appelflappen. En morgen ook. Misschien neem ik ze volgende week zelfs nog wel mee naar school. Wie weet.

Aan het einde van de avond sprintte mama en ik om vijf voor zes richting de supermarkt, om in de laatste twee minuten de werknemers hun woede op te krikken door nog snel even door de winkel te rennen voordat deze sloot. Want, jawel dames en heren, wij hadden geen champagne in huis. Een oud en nieuw zonder champagne? Was ik het niet mee eens. Snel de eerste de beste en ook nog eens goedkoopste champagnefles gepakt die we tegen kwamen, en als laatste klanten renden we de winkel uit.

Vervolgens tweette ik het volgende:

Dit aangezien het er heel even op begon te lijken dat ik precies op de eerste dag van 2017 een griepje zou krijgen. Gelukkig (of misschien minder gelukkig) was het een gevalletje ‘te weinig en te slecht gegeten’, en na twee uur bedbezoek en wat stokbrood voelde ik me al weer veel beter.

Het was 23:55, en de champagnefles stond nog onaangebroken op het aanrecht. Om precies 00:00 lukte het mijn moeder om de champagnefles te ontpoppen, daar deden wij vrouwen bijna een kwartier over. Dus wij luidden het nieuwe jaar zo’n anderhalve minuut later in, maar zo’n ramp is dat nou ook weer niet.

Vuurwerk. Ja, dat wat je al de hele dag door hoort en wat nu – hoopte je – goed te zien was. Helaas. Stomme mist. Alsnog de buitenlucht in gegaan om de siervuurwerkjes die je binnen een straal van een halve meter kon zien te bekijken, wat rondjes gelopen en binnen verder gegaan aan de champagne en tiramisu.

En dan gaan we nu door naar de inleiding van dit verhaal, want inmiddels lig ik nog steeds wakker in bed en is het bijna ochtend. 1 januari staat in het teken van het schrappen van de goede voornemens, aangezien deze vaak toch al mislukken bij dag één, het ‘gelukkig nieuwjaar’ wensen van iedereen die ik ’s nachts ben vergeten (zoals mijn overgrootoma, want het is ook zo zielig om haar uit d’r slaap te bellen). En verder is het de bedoeling dat we massaal terugkijken met een dikke glimlach op 2016 en met z’n alle de Noordzee in duiken voor iets van een Nieuwjaarsduik? Doe ik niet aan mee.

Goeiemorgen, lieve 2017.

Neem dit artikel met een korreltje zout, inclusief de komende 365 dagen, en maak er een prachtig jaar van lieve lezers! Liefs, Larissa

Volg mij op social media: Instagram ★ Twitter ★ Facebook ★ Pinterest ★ Bloglovin‘.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge