My week in Pictures 107 & 108

Hi lieve allemaal, ondanks dat de afgelopen twee weken niet de beste weken waren en het niet allemaal even gezellig was, heb ik tóch geprobeerd er het beste van te maken en deel ik vandaag met jullie de hoogtepunten. Want niet elke dag hoeft goed te zijn, maar er is altijd iets goeds in een dag. Tegeltjeswijsheid.

De laatste week van school was er een met een zwart randje. Zoals ik in mijn vorige weekoverzicht vertelde ging het niet goed met mijn oma, en dus bleef ik een groot gedeelte van de laatste schoolweek thuis. Hier pakte ik een klein momentje zon mee tijdens de lunch!

Na de lunch meteen door naar oma: in deze week ben ik enorm veel bij haar langs geweest. Dit is het complex waar ze woont. Of eigenlijk, woonde.

Oma hield geen eten meer binnen en zelfs drinken werd moeilijk, maar oh: wat hebben we haar gelukkig gemaakt met (water)meloen. Ze at het heel langzaam en voorzichtig, maar het lukte. ♥︎

Het shirt wat ik op de linker foto aan heb, heb ik nieuw! Die kocht ik bij H&M in de SALE.

Rechts zie je een meag-snelle foto, waarna ik direct naar buiten rende op m’n blote voeten. Mijn andere oma was onderweg om mij aan te pikken, en vervolgens door te rijden naar mijn overgroot oma. Omdat het best snel ging, raapte ik alles bij elkaar en rende ik met schoenen onder m’n armen naar de auto, haha.

Station Zwolle is twee weken lang dicht, en dus moest ik op de dagen dat ik wél naar school ging, met de snelbus. Wat een chaos.

In de bus! Ik was onderweg naar school, want ik had mijn laatste examen van het jaar: Engels schrijven. And guess what?! Ik heb een 10 gehaald! Dit wist ik meteen de dag er na. Mijn overgroot oma hield vanuit haar bed alles bij wat wij deden, en dus vroeg ze continu of ik m’n cijfer al had. Ze heeft me uitgebreid geknuffeld en gekust toen ze hoorde van mijn cijfer. Dat vergeet ik nooit meer. ♥︎

Oma kreeg pijn in haar rug van het lange liggen, en dus moest er per direct een medicijn gehaald worden. Mama en ik besloten het maar even te halen bij de apotheek.

Even een lichtpuntje na alle stress: de diploma uitreiking van Lizzy!

Samen met haar zus renden we via de zijkant het podium op toen we Lizzy haar naam hoorden, haha. Dat heb ik altijd al eens willen doen. Na de uitgebreide fotosessie moesten we natuurlijk de walk-of-shame terug doen, want we zaten hélemaal achteraan de zaal. Ahja, de foto’s zijn leuk geworden. 😉

Trots!

Omdat we elke dag bij oma waren, lieten we alles uit ons handen vallen en deden we alleen het hoognodige. Op een gegeven moment hadden we toch wel een aantal spullen nodig in het dorp, en dus glipten we er even tussenuit om alles te halen. En stiekem ook even wat beters te eten dan al dat eten uit verzorgingstehuizen. 😉 Dit is weer het vegetarische saucijzenbroodje: blijft een aanrader!

Vakantie!

Ik had opeens zó’n zin in ijs. Sinds wanneer heeft HEMA zulke schattige bekers en 1001 mogelijkheden tot ijstoppings? Nee, zonder grappen, ze hebben opeens heel veel leuke dingen op de kaart staan! Tof!

Ook haalde ik meteen even mijn nieuwe bril op! Oh, wat ben ik er blij mee! Ik draag hem gelijk een stuk vaker tegenwoordig. Deze foto’s maakte ik in de auto, onderweg naar…

… de vergadering van de Meerpaaldagen! Het evenement komt weer heel dichtbij en dus was het even noodzakelijk dat ik erbij was.

Wat vinden jullie van deze toffe blouse? Ik vind ‘m onwijs mooi, maar ik hoor er verschillende meningen over… Ik ben benieuwd. Wat vinden jullie?

Hier was ik overigens weer aan het wachten totdat mijn oma mij weer aanpikte om langs mijn andere oma te gaan. Dag in, dag uit.

Voor een samenwerking ontving ik tussendoor ook dit leuke pakketje met een koptelefoon erin! Binnenkort lezen jullie hier meer over… 😉

Hier was ik nog blij, maar oh, als ik wist wat er die dag zou gebeuren… Dit was vrijdag, ik was per ongeluk veel te vroeg op school en had dus wat tijd over. De laatste schooldag!

Processed with VSCO with a6 preset

Een tijdje geleden hadden we met MEE (een bedrijf) een samenwerking vanuit school, en om ons te bedanken voor het aangeleverde materiaal kwamen ze taart brengen. Heel leuk!

Nadat we dit hadden afgesloten zouden we naar het terras toe gaan en proosten op de vakantie. Terwijl ik naar buiten liep, kreeg ik een telefoontje van mijn moeder. ‘Kom maar naar huis, oma gaat zo slapen.’ Als je meer details wilt lezen, lees dan even dit artikel waar ik jullie meer vertel over deze dagen. 

En toen zat je opeens weer bij oma thuis. Dikke ogen van het huilen, misselijk van ellende. Omdat we met de hele familie snel bij elkaar kwamen, besloten we ’s avonds tijdens het wachten Chinees te halen. Mijn favoriete eten. Toch nog een klein lichtpuntje.

De details van hoe de avond verder verliep, bespaar ik jullie. Dat zijn meer tranen dan woorden. Op naar de volgende dag: zaterdag.

Processed with VSCO with a6 preset

Oma was in slaap gebracht, maar ademde nog wel. Het was dus afwachten. Omdat ik het er best moeilijk mee had en heb, kwam Lizzy voor mentale support langs en dronken we wijn, aten we M&M’s en keken we een film. Even afleiding. ♥︎

Processed with VSCO with a6 preset

Zondagmorgen: een telefoontje dat oma overleden was sloeg als een bom in. Ondanks dat je weet dat het gaat gebeuren, schrik je toch. We pakten onze spullen en reden met een bloedgang richting haar huis, waar we met de hele familie zouden afspreken. Terwijl alle ‘volwassenen’ de administratie erbij pakten en onder andere de crematie aan het regelen waren, besloten mijn nicht en ik in de tuin oude foto’s te kijken. Deze vonden we in een lade in haar kast. Foto’s van heel vroeger van oma en van ons. Koesteren, dit. ♥︎

Heel lullig, maar mijn moeder en ik hebben twee maanden geleden een paar dagen Noordwijk geboekt. En je raadt het al: dat was twee dagen na het overlijden van mijn oma. Van dinsdag tot en met donderdag. De reden dat we gingen was een zakelijke afspraak, op de woensdag, en dus moesten we eigenlijk wel. Omdat we er ook even tussenuit wilden, besloten we na lang wikken en wegen het niet te annuleren en alsnog te gaan. En zo zaten we dinsdagmiddag in de trein richting het Zuiden.

Aangekomen in het hotel! We zaten in Golden Tulip Hotel, aan het strand. Heerlijk. ’s Avonds aten we bij de Botter: een tentje aan de boulevard.

In aparte posts vertel ik jullie álles over Noordwijk en laat ik de foto’s die ik heb gemaakt zien. Voor nu houd ik het even kort. 

Wakker worden met uitzicht op de zee… Heerlijk. Hier sta ik overigens naast het raam, te genieten van het strand en de zee.

Onze kamer was nummer 107! Een hele grote kamer. 😉 Daar vertel ik ook meer over in de post over Noordwijk.

Ik kocht bruisballen voor het bad wat onze kamer had. Maar… Omdat we van kamer wisselde (waarom, vertel ik ook in een aparte post) hadden we ineens geen bad meer?! Shit, haha. Nu heb ik vier – mega lekkere – bruisballen op voorraad. Dus eh… Wie heeft er een lekker bad? 😉 Tip: deze bruisballen komen van de Etos en zijn niet zo duur!

’s Ochtends brood halen bij de bakker, niet verkeerd.

Zoals ik al zei hadden we een zakelijke afspraak in Noordwijk, waar ik nog even niks over zeg, behalve: koffie!

Kijk deze immens grote, gevulde en lekkere poké bowl! Ja, deze was echt héél lekker. We aten bij Blu Beach, op het strand bij Noordwijk!

Eet je vis omdat dat ‘lekker makkelijk’ is na een paar dagen weg, vergeet je de ravigotti saus. Dat kan natuurlijk niet, en dus sprong ik op mijn fiets en haalde ik bij oma een potje saus. En ik nam meteen de toeristische route door het bos, want ik snakte naar frisse lucht.

Vrijdag, de crematie en het officiële afscheid van mijn lieve oma. Wat een tranen, wat een ellende en oh: wat hadden we haar dood nog een paar jaar uit willen stellen. ’s Ochtends om half tien was de crematie, waar ik geen foto’s heb gemaakt uiteraard. ’s Middags kwamen er nog wat vrienden en familie koffie drinken en taart eten bij ons thuis, omdat oma altijd zo van taart hield. De taart die je hier ziet was mega lekker: een vanille-room vlaai.

Goed, zoals jullie wel zullen begrijpen is dit niet het meest vrolijke weekoverzicht en zal het een tijdje duren voordat dit echt verwerkt is. Alles is zo onwijs snel gegaan… Niet te geloven. Ondanks dat is schrijven momenteel echt een uitlaatklep voor me, en tegelijkertijd ook echt even afleiding. Ik ben dus erg blij dat ik tegen jullie aan kan praten. 😉 Lieve mensen: heb lief. De rest is ruis.♥︎ Liefs! 

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge