Waarom ik een tussenjaar wilde nemen, maar het niet deed… – Update

Let’s get personal: omdat jullie het massaal een stuk leuker vinden om persoonlijke artikelen te lezen heb ik een aantal onderwerpen bedacht waar ik jullie meer over zou kunnen vertellen. Zo ook: mijn studiekeuze. Deze ging nog niet helemaal gemakkelijk, want de overweging om een tussenjaar te nemen was erg verleidelijk. Waarom ik graag een tussenjaar wilde nemen, én waarom ik hier uiteindelijk niet voor gekozen heb, vertel ik jullie vandaag!

EEN STUDIE OF EEN TUSSENJAAR?

Heel lang was er een twijfel welke studie ik wilde gaan doen, maar ook of ik wel een studie wilde gaan doen. Er waren drie mogelijkheden waar ik uit wilde kiezen: Leisure & Event Management, Communicatie óf een tussenjaar. Dat is eigenlijk heel onverwachts gekomen: tot februari dit jaar wist ik zeker dat Leisure & Event Management het zou worden. Ik had open dagen bezocht en me hier goed op geörienteerd. In januari en februari gebeurden er een aantal dingen en speelden er een hele hoop factoren mee, waaronder mijn nieuwe stage bij een filmproductiebedrijf, waardoor mijn gedachte op een ander spoor werd gezet. Wilde ik wel in de evenementenwereld werken? Dat antwoord was al snel ja. Maar wat wil ik daar dan doen? Wil ik een evenement van A tot Z opzetten, of wil ik de PR van dat evenement onder handen nemen. Deze vraag is tot op de dag van vandaag nog een beetje onduidelijk: ik heb heel veel interesses en laat me het liefst tot alles scholen zodat ik later kan doen wat ik maar wil. Maar de weegschaal werd toch zwaarder aan de kant van PR, social media en marketing, dan aan de kant van het organiseren van een heel evenement. En dus besloot ik op de valreep dat ik tóch Communicatie wilde gaan studeren. Maar dat was pas nadat ik besloten had dat een tussenjaar nu niet handig was…

WAAROM EEN TUSSENJAAR? – PLANNING

Een tussenjaar was iets wat voorheen nooit in mij opkwam. Ik deed vmbo, ging door naar het mbo en zou zo direct doorgaan naar het hbo. Er was geen twijfel: het was een rechte lijn omhoog. Maar hoe ouder je wordt, hoe meer je beïnvloedt wordt door keuzes die mensen om je heen maken en hoe breder je je gaat oriënteren. Hoe kan het ook? Kan het ook anders? Om mij heen besloten heel veel mensen een tussenjaar te nemen, maar tegelijkertijd stopten er ook een hele hoop vrienden met hun hbo-studie. Was een hbo wel voor mij weggelegd? Wilde ik nu weer vier jaar studeren? Ik heb er immers net drie jaar opzitten. Waarom stopt iedereen, dan? Zo ontstond het idee een tussenjaar te nemen. Of eigenlijk ‘ontstond’ het niet zomaar: het idee hing er al heel lang, maar deze durfde ik nooit uit te spreken of realistisch te maken. Want realistisch, dat was het verre van, dacht ik. En ik zou gewoon naar het hbo gaan. Punt. Maar toen ik een aantal gesprekken met wat vrienden had gehad liet ik de gedachte toch toe: wat zou er gebeuren als ik toch een tussenjaar zou nemen en wat zou ik dan gaan doen? Waarom wil ik een tussenjaar?

De waarom-vraag is eigenlijk heel makkelijk. Ik vind reizen onwijs leuk en ik ben heel onrustig met de gedachte dat ik dat nu niet kan. Als ik iets op de planning heb staan, al is het een paar dagen weg in Nederland, ben ik al een stuk rustiger in m’n hoofd. Vliegen vind ik geweldig en ik ben het liefst zo veel mogelijk in het buitenland om alles te ontdekken. Daarnaast speelde ook mee dat ik vorig jaar heel dicht tegen een burn-out aan zat en al langere tijd ontzettend moe ben. Er is in een jaar tijd heel veel gebeurd en niet alles had ik goed verwerkt. Ik werd steeds onrustiger en kreeg het benauwd bij het idee om nóg eens vier jaar aan een lang stuk door te gaan studeren. Ik wilde meer doen, meer zien, meer leren. Niet verplicht vier jaar lang studeren.

En dus zochten we naar andere opties. Ik besprak mijn struggle met onzettend veel mensen. Iedereen had er een andere kijk op en dat heeft heel veel inzichten gegeven en enorm geholpen bij de keuze die ik heb gemaakt. Op een bepaald moment besloot ik dat het misschien goed zou zijn als ik voor mezelf dé ideale studeren-reizen combinatie op zou schrijven. Dat zag er als volgt uit, bekropt geschreven:

  • Eerst één jaar studeren, op kamers, studententijd hebben en sparen voor mooie reizen;
  • Daarna de mogelijkheid hebben er tussenuit te gaan, al is het voor 1-3 maanden. Vrijheid hebben en landen kunnen bezoeken, hier het liefst ook tijdelijk kunnen werken of nieuwe mensen kunnen ontmoeten;
  • De studie kunnen vervolgen, op eigen tempo, eventueel in een andere stad.

Het is nogal ver gezocht, zul je denken. Is het ook. Ik heb me ook heel vaak afgevraagd: waarom kan het niet gewoon normaal? Waarom kan je niet gewoon vier jaar studeren en daarna doen wat je wilt? Maar de onrust van willen reizen is er al zó lang, en ik vind het zonde om hier niets mee te doen. Daarnaast denk ik echt dat het goed zou zijn als ik binnen nu en twee jaar meer ga reizen. Voor mijn eigen rust, voor mijn ontwikkeling maar ook voor de plezier. Dit jaar al een tussenjaar nemen werd lastig: ik had niet goed genoeg gespaard en begon te laat pas met plannen. Maarja, dan werd het vier jaar later. Of niet. Of ik dat ideale plan er nog eens bij wilde pakken. Want… wie zegt dat het niet kan?

HET IDEALE PLAN

Het ideale plan was ver gezocht, lastig, maar niet onmogelijk. Een studiekeuzegesprek – wat meer een toekomstgesprek werd – en heel veel research doen wees uit dat het weldegelijk mogelijk is om dit plan uit te voeren. En dat zorgde er meteen voor dat de volledige druk van vier jaar studeren er voor mij vanaf was. Ik maakte dus eigenlijk een keuze voor maar 1 jaar: daarna kon ik verder zien.

Zodra je je Propedeuse hebt gehaald, ben je vrij om te doen en laten wat je wilt. Wil jij er een maand tussen uit? Be my guest. Natuurlijk moet alles wat je doet wel ruim van tevoren overlegd worden met jouw mentor/coach: kun je het wel aan? Ga je goed voorbereid weg? En wat doe je als je terugkomt? Vaak moet je dan weer instromen, een hele hoop inhalen. Is dat het je waard? Maar het allerbelangrijkste: het is mogelijk.

TOCH STUDEREN

Doordat de druk er ineens vanaf was en er een last van mijn schouders afviel, kon ik opeens veel beter nadenken en een goede keuze maken die op dat moment goed voelde. Het eerste doel is: die Propedeuse. Want daarna kan ik kijken wat ik wil en hoe ik dat wil doen. Misschien bevalt het studeren me wel, en heb ik een zomervakantie van vijf weken genoeg voor een reis en kan ik tot rust komen zonder lang weg te zijn. Misschien wil ik er pas na het tweede jaar tussenuit, misschien pas later. Ook als ik na het eerste jaar in een andere stad wil studeren – de twijfel was heel lang tussen Leeuwarden en Amsterdam – dan kan dat. Het kan gewoon. En dat is zo fijn.

Ik weet dus niet hoe de komende paar jaar er uit gaan zien, want ik kan een hele hoop paden bewandelen. Het belangrijkste vind ik nu dat ik het pad bewandel waar ik het gelukkigst van word en dat ik doe wat ik graag wil doen. Het eerste jaar is het belangrijkst, en daarna zien we wel verder. Of ik de studie leuk vind, weet ik nog niet. Ik denk van wel, maar dat kun je pas beslissen als je al even bezig bent. Mocht ik er toch achter komen dat deze studie niks voor mij is, of dat ik niet meer door wil studeren, kan ik dat voor februari aangeven en is er nog geen man overboord.

Al met al ben ik dus zelf net zo benieuwd als jullie over hoe de komende paar jaar zullen lopen. Ik houd jullie natuurlijk gewoon op de hoogte! X

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge